communiceren Oefeningen

Excuses aanbieden (wanneer en hoe)

Excuses aanbieden voelt voor mij aan als ‘hoogverraad aan mijzelf’. En als een extreme vorm van liegen. Ik moet mij ertoe zetten, het kost mij absurd veel moeite. Mijn hele wezen komt in opstand, ik wordt er soms zelfs fysiek onpasselijk van, alsof ik iets moet doen dat tegen mijn ‘diepste ik’ in druist. Ik geloof niet dat neurotypici kunnen vermoeden hoe afgrijselijk dit stukje communicatie is.

 

Dat komt omdat excuses aanbieden om de relatie gaat, en niet om de inhoud. En dat is voor mij heel moeilijk om los te zien. Omdat ik het wel met mezelf eens ben. Ik ben het eens met wat ik zeg, en met wat ik doe, op elk moment, omdat ik mijzelf begrijp. Terwijl anderen soms een compleet raadsel voor mij zijn, en ik niet kan begrijpen waarom ze de waarheid, zoals ik die zie, niet (kunnen) zien.

 

Mijn partner is nu ongeveer zeventien jaar bezig om mij dit te leren, en het gaat steeds beter. De extreme weerstand die ik voel is in de loop der jaren steeds minder geworden. En ik kan steeds beter inschatten wanneer het nodig is dat ik ‘sorry’ zeg. Nog niet altijd, dat kan niet. Daarvoor mis ik simpelweg de voelsprieten. Ondanks het gebrek aan ‘natuurlijke aanleg’ heb ik het mijzelf redelijk aan kunnen leren. En steeds vaker meen ik het zelfs, wanneer ik mijn excuses aanbied.

 

Vorm en inhoud loskoppelen, ook als JIJ gelijk had, maar er naar algemene maatstaven ‘te hard’ of ‘met gestrekt been’ in bent gegaan, is het gebruikelijk om je excuses aan te bieden

 

Ook als je het niet meent, kan je je excuses aanbieden. Niet voor jezelf, maar zodat de ander weet dat je erover nagedacht hebt. Zie je excuses niet als een ‘ik heb ongelijk’, als een strijd. Zie ze als een tegemoetkoming naar de ander ‘ik ben met jou het gesprek aangegaan, ik heb respect voor jouw mening, zelfs wanneer je absolute nonsens verkondigtā€¦’. En dat laatste zeg je nadrukkelijk NIET!

 

Hoe/wat zeg je dan WEL?

 

Kwestie van oefenen en jarenlang trainen.

 

Excuses aanbieden is iets ‘aan de ander’ geven, wat je ook soort van ‘aan jezelf’ geeft. Een hele andere visie op excuses aanbieden.